Przy zaburzeniach metabolizmu kwasu moczowego, które są dziedziczone, mogą pojawiać się gwałtowne napady. Zanim to jednak nastąpi, choroba nawet przez 20-30 lat może nie dawać żadnego znaku.
Choroba powstaje pomiędzy 20 a 30 rokiem życia, a po skończeniu 60 lat dotyka już 60% społeczeństwa. Mężczyźni chorują na nią znacznie wcześniej niż kobiety, ale przez pierwsze lata nie ma praktycznie żadnych dolegliwości, więc trudno ją zdiagnozować.
Zwyrodnienia stawu biodrowego powstają, gdy dochodzi do jego przedwczesnego zużycia, albo zmian w jego części – chrząstkach stawowych, kościach czy stwardnienia warstwy podchrzęstnej. Tę chorobę łatwo rozpoznać po jednym z najbardziej klasycznych objawów – bólu.
Zmiany w krążkach międzykręgowych, trzonach kręgów, stawach międzykręgowych, wyrostkach kolczystych czy stawach krzyżowo-biodrowych najczęściej pojawiają się u osób, które ukończyły 30 lat. Ucisk na nerwy może powodować nawet całkowitą utratę możliwości poruszania głową.
Przy obumieraniu tkanki kostnej i chrzęstnej mówimy o grupie jałowych martwic kości. Nie towarzyszą temu drobnoustroje chorobotwórcze. Na martwicę kręgosłupa chorują głównie młodzi ludzie w wieku pomiędzy 12 a 17 rokiem życia.
Uszkodzona chrząstka nie może się już odbudować, a w jej miejsce najwyżej powstaje tkanka chrząstkopodobna. Staw kolanowy najczęściej uszkadzany jest z powodu bezpośredniego uderzenia – np. podczas sportów zespołowych lub kontaktowych.
Nie wiadomo jakie są przyczyny niedokrwiennej martwicy kości udowej. Dotyka ona dzieci w wieku 3-14 lat i może skończyć się nawet zwyrodnieniami stawu biodrowego.